Birçok şey yaşadım.
Beklenenden ve beklentilerden daha fazlasını.
Acı çektim, kaybettim, sarıldım, ağladım, vedalaştım.
Aklımda, tüm kalbimle verdiğim savaş bitti.
Ve artık kimin için yaşadığımı, kimi aradığımı bildiğim bir hayat yaşıyorum. Mevsimi gelmeyen duyguların, inşaatı yarım kalmış evlerin, hazırda bulunan beklentilerin yerini bugün; kendi ellerimle, kendi seçtiğim çiçekleri ekebildiğim küçücük bir bahçe aldı. Sadece bana ait bir bahçe.
Ölüm gerçeğine daha fazla sarılıyorum.
Hatta onu kucaklıyorum. Bu gerçekliğin yüzümde, kalbimde ve ruhumda daha fazla gülümseme yaratmasını umuyorum. Daha fazla gülümsüyorum. Kalp kırmaktan, vazo kırmış bir çocuk gibi korkuyorum. İyilik yapmanın iyi karşılandığı, az bir kalabalığın içerisinde, toprağı sadece bana ait bir ev hayal ediyorum. Okunmuş kitaplar biriktirmek istiyorum. Biraz da Orhan Veli’ye benzemek. Şiir yazma hastalığım nüksetsin istiyorum. Mutluluğu aramadığım, hatta onu hayatın dışına ittiğim; bir şeyler kötü olsa da huzurlu olmanın o güzel yanından bakabilmeyi, Allah’a doyasıya şükretmeyi diliyorum.
Ve sonra…
Ve sonra…
Ve sonra…
Tüm bunların bir anlam bulabilmesi için hayatı paylaşabileceğim birini bekliyorum. Her gün çiçeklerle gidebileceğim birini… Yolumu, bir gül alabilmek uğruna dakikalarca, belki de saatlerce uzatmak istiyorum. Seve seve, isteye isteye. Çiçek almayı bir görevden saymayacağım duygularda var olmak istiyorum. Belki sırf ona koparabilmek uğruna çiçekler yetiştirebilmeyi… Bir insanın neyi araması gerektiğini şimdi daha iyi biliyorum. Çiçekleri…
Güzel olduğu için, uzun olduğu için, mavi gözlü olduğu için, başarılı olduğu için ya da sevebildiği için var ettiğimiz bir ilişkinin; çok güzel duran cansız çiçeklerden bir farkı olmadığını düşünüyorum. Bir erkeğin gerçek amacının, ezberlenmiş veya öğretilmiş duygulardan, davranışlardan daha uzak; onlarca kapıdan tek bir kapıya gitmek için çıktığı bir hayat kurmak olduğuna inanıyorum. Ve o hayata, tüm hayatı pahasına sahip çıkması gerektiğine.
Seçimlerin, kararların kolay olduğu bir dünya karşısında bunun zor olduğunu biliyorum. Kazanma olasılığımın, kaybetme olasılığım karşısında küçücük bir ihtimal taşıdığını da. Ama ben her şeye rağmen kaybedilebilen tarafta olmayı seçiyorum.
.salih Uzun (2026,5). @birkisilikdergi / Resim: Christopher McCandless İNSAN NEYİ ARAMALI