Bu sefer de bir cenazede geldin aklıma.
Ölen, bu kez babamdı.
Pek anlaşamazdık zaten.
Üzülmedim de pek o kadar öldüğüne.
Sadece seni getirdi yine aklımın bir köşesine.
Oturup ağladım.
Sessizce, öylece bir köşede.
O zaman anlamadım.
Meğer ne çok ölmüşsün sen de içimde.
Meğer ölsen de…
Ne kadar çok yaşatmaya çalışmışım seni her bir köşemde.
Bitmek bilmiyor işte cenazelerim.
Ölenim de ölüyor, ölmeyenim de.
.salih uzun (13,13). @birkisilikdergicom //